🍋 Państwa starszy rodzic nie odbiera telefonu i uważa, że się zepsuł: jak się z nim skontaktować?

Zanim zaczną Państwo szukać innego sposobu, żeby się z nim skontaktować, proszę uprościć telefon, który już ma: cztery aplikacje na ekranie głównym, pozostałe usunięte z tego ekranu i dwa przyciski głośności, które potrafi obsłużyć. Państwa rodzic być może nie zapomniał, jak się nim posługiwać: jest przytłoczony informacjami.

Co daje Państwu ten artykuł

• Dlaczego Państwa rodzic już nie odbiera, bez przekonania, że wszystko zapomniał: co go przytłacza i czego nie potrzebuje.
• Jak uprościć jego telefon: cztery widoczne aplikacje, pozostałe usunięte z ekranu głównego i urządzenie, które sami Państwo potrafią obsługiwać.
• Jak mu towarzyszyć: dwa przyciski głośności, pozwolenie na naciskanie wszystkiego i czas potrzebny, żeby się przyzwyczaić.

„Oczywiście uważa, że jej telefon jest zepsuty.” Pisze to wnuczka o swojej 83-letniej babci.

Od kilku miesięcy babcia mieszka w domu opieki dla osób starszych i dobrze się tam czuje. Ale nie odbiera już 80% połączeń i wiadomości: nie wie, jak to zrobić.

Rodzina przychodzi ją odwiedzić, nie mogąc wcześniej uprzedzić, i zastaje pusty pokój: jest na jakichś zajęciach albo u lekarza. Wizyty przepadają, bo nie dało się jej o nich przypomnieć.

Nie chciała telefonu stacjonarnego w pokoju. Lubi listy, ale list na nic się nie zda, gdy trzeba się z nią szybko skontaktować. Gdy zapytano ją, jak można by się z nią skontaktować, odpowiedziała, że nie wie.

Dzwonią Państwo i dzwoni w próżnię. Dzwonią Państwo ponownie po godzinie. Wciąż nic.

A przecież nie proszą Państwo o wiele: żeby móc się z nią skontaktować, powiedzieć, że wpadną Państwo z wizytą, przypomnieć o wizycie lekarskiej. Usłyszeć jej głos.

A ona odpowiada, że to telefon nie działa. Nie jest to do końca nieprawda: dla niej to urządzenie przestało działać.

Problem polega na tym, że dano mu do rąk przedmiot, którego obsługa jest przerastająca.

Proszę wyobrazić sobie słownik, w którym słowa nie są ułożone w porządku alfabetycznym. Na co by się Państwu przydał, gdyby znalezienie jednego słowa zajmowało godzinę?

Być może to nie tak, że Państwa rodzic zapomniał, jak posługiwać się telefonem. Jest przytłoczony informacjami: ikony wszędzie, kolory, napisy różnej wielkości.

To nie tyle telefon jest skomplikowany, ile trudno w nim odnaleźć coś prostego: przycisk, którego potrzebuje, zagubiony wśród reszty. Po kilku minutach szukanie staje się wyczerpujące i stresujące.

To nie jest więc zwyczajnie kwestia wieku, sprawności rąk czy inteligencji.

A w tym wszystkim, co go przytłacza, wiele mu się nie przydaje. Państwa rodzic nie potrzebuje mediów społecznościowych ani swoich e-maili.

Moja odpowiedź dla tej wnuczki mieści się w dwóch słowach: proszę uprościć wszystko.

1. Telefon z czterema aplikacjami widocznymi na ekranie głównym: telefon, WhatsApp, YouTube, kontakty.
2. Najlepiej prosty iPhone.
3. Proszę usunąć wszystkie pozostałe aplikacje z ekranu głównego.
4. Proszę zadbać o to, żeby umiała podgłośnić i ściszyć dźwięk: 99% problemów, na jakie natrafi, bierze się stąd.
5. Proszę korzystać głównie z telefonu albo WhatsAppa.

To rada, którą napisałbym czerwonym drukiem dla każdego rodzica: to, co mu się nie przydaje, znika z ekranu głównego.

Usunięcie aplikacji z ekranu głównego nie znaczy ich skasowanie: zostają w telefonie. Państwa rodzic widzi już tylko to, czego używa, a jego ekran staje się wygodniejszy do patrzenia.

Prosty iPhone: nie najtańszy model ani sprzęt niskiej klasy. Państwa rodzic zasługuje na sprzęt dobrej jakości.

Nie chodzi też o to, żeby wybrać najnowszy telefon na rynku. Chodzi o to, żeby wyjść od jego potrzeb.

A urządzenia reklamowane jako stworzone dla osób starszych? Kuszące na etykiecie, bywają drogie, oderwane od prostych potrzeb Państwa rodzica i ograniczone.

Najlepsza technologia to ta, którą sami opanowali Państwo, bo przekazujemy to, co potrafimy robić z łatwością.

Jeśli nie umieją Państwo posługiwać się urządzeniem na co dzień, jak mieliby Państwo je wyjaśnić? Proszę wybrać raczej model, który Państwo znają, bo to Państwo będą mu go wyjaśniać.

Właśnie dźwięk. Moja teściowa ma 89 lat. Gdy ma problem z dźwiękiem w telefonie, w 99% przypadków dzieje się tak dlatego, że trzymając telefon, nacisnęła przycisk, który zmniejsza głośność.

To jeden z pierwszych błędów rodzica z telefonem. Trzymając go przy uchu, naciska przycisk głośności i wycisza dźwięk w trakcie rozmowy. Potem mówi Państwu, że nic nie słyszy.

Proszę mu pokazać dwa przyciski głośności z boku. Proszę pozwolić mu spróbować samemu, kilka razy, tyle razy, ile będzie trzeba.

Proszę mu też powiedzieć, że niczego nie może zepsuć: może naciskać wszystkie przyciski, jakie chce. Gdy człowiek boi się, że coś zrobi źle, w końcu przestaje cokolwiek dotykać.

Telefon albo WhatsApp i nic więcej: proszę powiedzieć o tym rodzinie i przyjaciołom, którzy do niego dzwonią. WhatsApp, bo jego dzieci, wnuki i bliscy prawdopodobnie już z niego korzystają.

A YouTube? Dla jego przyjemności. Żeby rodzic zaczął korzystać z technologii, musi zobaczyć w niej natychmiastowy pożytek.

Nie szukajmy aplikacji, tylko prostych emocji. Czego potrzebuje, żeby porozmawiać z wnukiem, żeby posłuchać swojej ulubionej muzyki? Proszę włączyć mu piosenkę z jego dzieciństwa.

Jeśli przez pomyłkę kliknie w reklamy i straci swój film, subskrypcja bez reklam rozwiązuje sprawę.

Potem przychodzą cierpliwość, powtarzanie, rutyna. Nikt nie rodzi się pedagogiem: stajemy się nim, idąc naprzód z cierpliwością, powtarzając.

Jeśli za pół roku nadal nie będzie umiał otworzyć YouTube'a, proszę go uspokoić, zachęcić, poprowadzić z łagodnością.

Czego to nie robi: nie obiecuję, że będzie odbierał przy każdym połączeniu ani że żadna wizyta nie zostanie już przegapiona. A jeśli nie chce tego telefonu, nic Państwa nie zmusza, żeby go zmuszać „dla jego dobra”: Państwa rodzic jest dorosły, 👉 ma prawo odmówić Państwa propozycji.

Poświęciłem jeden rozdział książki 👉 Ratunku! Kto zaopiekuje się moimi rodzicami? tej kwestii: „Mój rodzic i technologie”.

Najbardziej konkretny gest zajmuje kilka minut, gdy tylko wezmą Państwo jego telefon do ręki: zostawić na ekranie głównym tylko cztery aplikacje i pokazać mu dwa przyciski głośności.

Mała zmiana polega na tym: przestać wierzyć, że zapomniał, i usunąć to, co go przytłacza.

Co Państwo mogą na tym zyskać: czas i energię, połączenia, które dochodzą do skutku, wizyty lekarskie, o których można mu przypomnieć, odwiedziny, które można zapowiedzieć.

Co Państwa rodzic na tym zyskuje: telefon, który rozumie, głos swoich bliskich i przyjemność piosenki z dzieciństwa.

Ten poradnik może przydać się całej rodzinie i przyjaciołom, którzy do niego dzwonią. Mogą Państwo im go przekazać, żeby każdy korzystał z telefonu albo WhatsAppa.

A u Państwa rodzica, ile aplikacji wyświetla się na ekranie głównym? Proszę dać mi znać: 👉 kontakt@wydawnictwo-ratunku.pl

---

Wykorzystane źródła (4)

#	Przytoczony fakt	Link
1	Urządzenia i aplikacje reklamowane jako stworzone dla osób starszych są ograniczone; ani najnowszy telefon na rynku, ani telefon złej jakości; wyjść od jego potrzeb: książka, „Mój rodzic i technologie”	👉 Ratunku! Kto zaopiekuje się moimi rodzicami?
2	Rodzic przytłoczony nadmiarem informacji; najlepsza technologia to ta, którą sami opanowaliśmy; najwyżej cztery do pięciu aplikacji, pozostałe usunięte z ekranu głównego bez odinstalowania: książka, „Mój rodzic i technologie”	👉 Ratunku! Kto zaopiekuje się moimi rodzicami?
3	Przycisk głośności naciśnięty przy uchu podczas rozmowy; lęk przed zepsuciem: książka, „Mój rodzic i technologie”	👉 Ratunku! Kto zaopiekuje się moimi rodzicami?
4	WhatsApp, z którego rodzina już korzysta; natychmiastowy pożytek dla rodzica; cierpliwość, powtarzanie i rutyna; pedagogiem staje się człowiek, idąc naprzód; rodzic jest dorosły i ma prawo odmówić naszych propozycji: książka, „Mój rodzic i technologie”	👉 Ratunku! Kto zaopiekuje się moimi rodzicami?